Энтертайнмент

Д.Батцэцэг: Өөрөөрөө байгаа нэгнийг өнгө мөнгөтэй нь дараад байх юм7 сар 21. 11:45

Өөрөөрөө байгаа нэгнийг өнгө мөнгөтэй нь дараад байх юмӨөдтэйхэн эрдэмтэй нэгнийг нь Нам ,улс төр нь намнаад байх юмСэтгэл зүрхтэйхэн нэгнийг Гашуун үг булшлаад байх юмСэрж санадаг нэгнийг Өнгийн дипломтонгууд бараклаад байх юм Довноосоо гараагүй Дошноосоо өндийгөөгүйМөнгө гэдэгт тархиа тушаачихсанӨнгө гэдэгт зүрхээ зүсүүлчихсэн нийгэмдШүлэг минь нэг л гунигтайМод нь үгүй уулаа үзэгсэлэнтэй гэвэлХур нь үгүй тэнгэрээ цэлмэг гэвэлХайр нь үгүй ээжийг өрлөг гэвэлХажууд үгүй амрагийг хань гэвэл Үнэн болох болов ууУхагдаж үгүй болсон байгалиа Онгон гэвэлУулзахад сэтгэл өвтгөдөг нэгнийгНайз гэвэлУлсаа худалдсан сэнтийгТөр гэвэлУуж тасарсан эрийгАмссан гэвэлҮнэн болох болов ууЯруухан үгээр тансагхан бичихэдЯагаад ч юм худлаа санагддаг юмЯмархан нутагт төрөөд яаж яваагаа санахаарЯлын дээдийг шүлэгтээ л үүрүүлмээр.

Мэргэн бууч “сибирийн бөө”7 сар 20. 14:05

Анчин Семен Номоконов фашистуудад эрс шийдэмгий дайн зарласан билээ. Тэрээр мэргэн буучдын бүхий л халз тулаанд ялан, түүний эсрэг чиглэсэн хүнд их буу, минометын суман мөндрөөс амьд гарч чадсан аж.   Эрин зууны чацуутан 1941 онд дайн эхлэх үед тэр 41 настай байжээ

Ганган хавираа /Н.Жаргалбаярт зориулав/7 сар 20. 0:48

Сэнжиг ч аваагүй сэрвүү өрөлтөөс Сэрэмж алдамгүй Содном арсланг Нэгдэл начины хүү нэг л хавирав Нээрээ юу гэмээр ганган хавирав Тэнгисийн загас үргэлтэл хавирав Тэнгэрийн бүргэд тургитал хавирав Тэмээн чулууд нуртал хавирав Тэнэмэл хамхуул хуртал хавирав Хөх сувд Хөвсгөл зог тустал хавирав Хөх хадаг Сэлэнгэ цог астал хавирав Хөх өвгөн Нэгдэл цуг бостол хавирав Хөх судрын хуудас хөг ортол хавирав Заал цэнгэлдэх ханартал хавирав Засуул цэцүүд нумартал хавирав Зайн агшинг архалж хавирав Заан цолоо дархалж хавирав Гүрэн улс доргитол хавирав Гүйгүүл ноход борготол хавирав Догшин бух окортол хавирав Догдолсон хүүхэн орилтол хавирав Гэтсэн чонын бүрх цайтал хавирав Мэдсэн бүхний зүрх айтал хавирав Цаст Хархираа үелтэл хавирав Цалгиа Тэс үерэлтэл хавирав Шилийн сарлаг цочтол хавирав Шийдсэн мэх очтол хавирав Шинэ аваргын зам тэгширтэл хавирав Шилтэй цэнхэрийн бөглөө мултартал хавирав Тал бичээч

Эзэн хааны үхэл /Өгүүллэг/7 сар 19. 14:52

Цаазын тавцан өөд ар нуруу руугаа хурц жадаар хатгуулан туугдаж явахдаа Жан И Мой сэтгэлдээ өөрөөр нь тоглоом хийж даажигнасан тэнгэр, бурхныг харааж, зүхэж байлаа. Уг нь Жан овогтынхны хэнийх нь ч зүүдэндээ үзээгүй аугаа их алдар нэрийн оргилд хүрсэн хүн бол Жан И Мой бөлгөө

Л.Өлзийтөгс: Хоёрхон алдаа /өгүүллэг/7 сар 18. 17:15

Тавь гаруй насны нүдэнд дулаахан тэр эмэгтэйтэй би танилцсан даруйдаа л дотносоод явчихсан сан. Бид Улаанбаатараас Москва орох галт тэргэнд танилцсан юм. Тэрээр нийцэрхүү эвлэг зантай, эелдэг зөөлөн төрх байдалтай, сэтгэл татсан нэгэн байлаа. Нэрийг нь Наранжаргал гэх. “Эгчийгээ зүгээр л Жагаа гэхэд болно оо” хэмээн танилцангуутаа хэлэв. -Эгч нь зориуд галт тэрэг сонгосон гэхүүдээ. Онгоцоор бол өдөртөө яваад л хүрчихнэ, сонирхолгүй шүү дээ. Цаанаа нэг уйтгартай... гэж хэлээд түүний насанд баймгүй дүрсгүй янзаар толгойгоо хөдөлгөөд чанга инээв. -Харин ч галт тэргээр явах уйтгартай шүү дээ . Хэрэв миний мөнгө хүрсэнсэн бол онгоцоор л нисэх байлаа. галт тэрэгний сайхан нь хямдхан л юм даа. -Залуу насанд ч дандаа яарч явдаг л даа. Яарч яваа хүн юуг ч анзаардаггүй, бодож тунгаадаггүй юм шүү дээ. Яараад л байна, яараад л байна, яараад л... гэж тэр миний хариултыг сонсоод аяар намуухан хэлэв. - Хүссэн газартаа өдөртөө хүрнэ гэдэг сайхан биш үү? Хэмээн би гайхан лавшруулсанд: - Эгч нь үнэхээр онгоцноос зориудаар зугтсан юмаа. Бүхнийг ахин нэг өөрийн нүдээр үзмээр санагдаад. Чи хар л даа, вагоны хаалга яаж хаагддагийг хүртэл мартчихсан байна шүү дээ, би сая хичнээн их будилав. Залуудаа галт тэргээр өчнөөн л явсан даа. Тэр үед “Бушуухан баяжаад онгоцоор л явдаг хүн болох сон” гэж мөрөөддөг байж билээ. Харин одоо бол би онгоцны тийз авах мөнгөгүй тэр л ядуухан насандаа ахиад ганцхан удаа очоод ирэхийн тулд байгаа бүхнээ өгөхөд бэлэн байна. Нээрэн шүү, байгаа бүхнээ. Бүх хөрөнгөө, олсон долсон юм бүхнээ... Ганц л удаа эргээд залуу болдогсон бол... -Пээ, эргэж залуу болж яадаг байна аа. Би бол ч хурдхан хөгшрөөд сайхан амарч хэвтмээр л байна. Тэтгэвэртээ гарчихаад, бэлэн мөнгө улсаас аваад, цалин энэ тэр гэж санаашрахгүй, дарга цэрэг гэж айхгүй, юунд ч санаа зовохгүй жаргаж суух юмсан. Ажил хийхээ боливол үнэн гоё байхдаа. Өдөр болгон амралт. Сар, жил болгон амралт. Хичнээн амар. -Тэгдэггүй л юмдаа охин минь. Хөгширчихөөрөө хүн амрах биш харин улам л ядраад байдаг юм. Тэгээд үхлээс өөр хүлээх юмгүй болно доо. Гээд яахав, бас өтлөв гээд харамсаад ч байхгүй. Миний дүү чи өөрийгөө нэг хар даа. Ямар сайхан харагдаж байгаагаа ... Залуу насаа мэдэрч сур. Аз жаргалаа, бурханаас түрхэн зуур өгсөн цорын ганц энэ өв хөрөнгөө хайрлаж сур. Чамд зөндөө их мөрөөдөл байна. Ирээдүйд тэтгэвэртээ гараад, сайхан амарч жаргана даа гэсэн гоё төсөөлөл байна. Хурдхан очихыг хүсч байгаа мэдэхгүй, танихгүй ирээдүй өмнө чинь байна шүү дээ. Харин надад бол одоо гоё сайхан төсөөлөл, үл мэдэх ирээдүй биш нэгэнт болоод өнгөрчихсөн, дуусчихсан, хэдийнээ мэдэх бүдэг бадаг дурсамжууд л бий. Гэхдээ сайхан дурсамж гэдэг хоёр дахь амьдрал гэж ярилцдаг нь үнэн л юм билээ. Юутай ч, эгч нь одоо залуу нас руугаа эргэн нэг очоод ирвэл... Ердөө ганцхан удаа... -Яах гэж байгаа юм бэ, эргэж залуу болоод... Бүтээгүй мөрөөдлөө биелүүлэх гэж үү? Мэргэжил энэ тэрийгээ солих гэж байгаа юм уу, эсвэл? Энэ асуултыг сонсоод Жагаа эгч тас тас инээв. Би тэнэг үгээ хэлж дуусангуутаа л өөрөөсөө ичиж бантсан ч, алдаагаа засахын тулд , бушуухан хоолойн өнгөө өөрчлөөд, нухацтай байдлаар ийн асуулаа: -Хэрэв нээрэн, та ингээд яа-ааг одоо эргээд залуу болчихвол хамгийн түрүүнд яах вэ? Юу хийх бол? -Эгч нь үү? Эгч нь тэгвэл ч... Жагаа эгч ингэж хэлснээ , эгээ л би түүнийг ахин залуу болгох гэж байгаа юм шиг горьдонгуй харцаар над руу ширтсэнээ, дуугаа намсган ингэж хэлэв: -Хоёр алдаагаа засна даа. - Хоёр оо? -Яасан,  их байна уу? Жагаа эгч ахиад л инээв. Надаар тоглоом тохуу хийн, өхөөрдөнгүй ийн цаашлуулж суух нь түүнд хөгжилтэй байгаа бололтой. Тэрээр галт тэрэгний цонхоор ширтэн, инээмсэглэсэн нүдээ алс тэнгэр өөд хандуулан хэсэг таг болсноо “Хамгийн эхлээд эгч нь арван долоон нас руугаа гялс оччихоод ирнэ...” гэж нууцлаг байдлаар шивнэнгүй хэлэв. -Арван долоон нас аа? хэмээн би өөрийн эрхгүй сониучирхан дуу алдлаа. Тэгээд энэ эмэгтэйн нүдэнд дулаахан, сэтгэл татах ихээхэн хүч бүхий эрхэмсэг сайхан царайг гайхан ширтэх зуураа “Яасан гоё эгч вэ дээ” хэмээн эрхгүй бодлоо. -Гоё эгч ахин дуугарсангүй. Тэрээр хэсэг таг болон, намайг хэдийнэ мартсан юм шиг цонхоор гөлөрч орхив. Хэдэн хором өнгөрснийг бүү мэд. Хэн нэгэн үүд тогшиход л сая түүний сэтгэл гаднаас дотогш орж ирэн, эгээ л үхсэн хүн эргэн амилах мэт гэнэт сэхээ орж, намайг анх удаа үзэж буй юм шиг харь нүдээр хачин гөлрөн харлаа. Үйлчлэгч эмэгтэй цай оруулж өгөөд гарсны дараа тэр яриагаа эхлүүлэхээр сая шийдэв бололтой, суудлаа засан тухламагц, өмнөх аягатайгаасаа нэг балгаад над руу учиртайхан ширтэв. -Арван долоон насныхаа тэр нэгэн шинэ жилийн өдөр рүү гялс очоод ирдэг бол... Тэгвэл ч... Тэгээд дараа нь ухас гээд хорин таван нас руугаа очно доо. Тэгээд нэг юм хийнэ. Ингээд л боллоо. Ердөө... -За за, та ердөө хоёрхон алдаатай хүн юм шив. Сайхан юмаа. Би бол ч хорь гучин түмэн алдаатай хүн дээ. Аль алдаагаа ч засах гэж явах юм, ёстой бүү мэд гэсэнд Жагаа эгч над руу тогтуухан харснаа: -Алдаа болгон дурсагдахаар байдаггүй шүү дээ гэлээ. Тэгээд уртаар шүүрс алдсанаа, яагаад ч юм бэ дорогш тонгойн хэсэг азначихаад: “Эгч нь одоо их сайхан амьдарч яваа хүн. Маш сайхан... Хангалуун чинээлэг, тайван амгалан. Надад сайн нөхөр, том болсон дөрвөн сайхан хүүхэд, дажгүй мэргэжил боловсрол бий. Тохитой тулхтай анд нөхөд, орон гэр, унаа машин, үхэх хүртлээ санаа зоволгүй амьдарч болох хэдэн төгрөг... За тэгээд юу эсийг тоочиж барах билээ дээ. Хүний энэ амьдралд чинь яасан ч их зүйл хэрэгтэй байдаг юм. Хүн ч хичнээн шунамгай, дуусч барагддаггүй их хүсэлтэй юм, мэдэхгүй дээ. Ажиллаад л байсан, ажиллаад л байсан, хураагаад, цуглуулаад, зүтгээд л байсан. гэхдээ одоо эргээд бодоход, өчнөөн хүсч зорьж байж өөрийн болгосон юм бүхнээс маш олон нь огт хэрэггүй эд зүйл байсан шиг санагддаг. Эгч нь энэ амьдралаас хүссэн бүхнээ л авсан хүн. Энэ чинь өмнө нь их л олон удаа алдсан, унасан эргэж босохоор зүтгэсний минь хишиг шүү дээ. Тийм болохоор алдаа болгондоо гутраад байдаггүй ээ. Харин харамсал бол өөр хэрэг шүү.” гэв. Ингэж хэлээд эгч ахиад л хэсэг зуур таг боллоо. Би юу гэхээ мэдэхгүй, түүний хэлсэн бүхнийг эргэцүүлэн мөн хэдэн минут таг чиг дуугүй суув. Жагаа эгч гэнэт үсээ задлан гараараа самнаснаа, ахин боочихов. Их өтгөн сайхан үстэй эмэгтэй аж. Тэрээр үсээ гөлчийтөл чангалан арагш боосноо, галт тэрэгний нимгэн бор хөнжлөөр хөлөө ороож суугаад: -Би нээрэн... Эгч нь хэрэв үнэхээр эргээд залуу болчихвол ямар зүйл хийхийг хүсдэгээ чамд ярьж өгөх үү? Хоёулаа тавын таван өдөр галт тэргэнд хамтдаа ганхаж явах улс байна. Өдрийн уртыг яаж барах вэ, ганганаж, гунганаж л барна биз дээ хө. Ганганаад байнаа, хоёулаа сайхан гунганана. Өрөөндөө хоёулхнаа яваагийн хэрэг юу билээ. Дөрвөн суудал дөрвүүлээ эзэнтэй яваагүй нь бид хоёрын аз шүү. Дөрвүүлээ шуугиж явснаас хоёулаа ганганаж явсан нь илүү дээр” гэж хэлээд ширээн дээрх гялгар ууттай чихрээс нэгийг авч задлан ам руугаа хийснээ тухтай сайхнаар дэрээ налав аа. Арван долоон нас Найз охид минь өөр хотод сурахаар явсан жил. Би дөнгөж аравдугаар ангиа төгсөөд байлаа. Найзууд маань мэргэжил сургуулиа сонгоцгоож, харин би хүссэн сургуульдаа орж чадсангүй. Тэгээд ирэх жилийн уралдаант шалгалтанд бэлдэх нэрээр гэртээ уйтгарлан хэвтэж байтал нэг өдөр ангийн минь найз хүү манайхаар хөөрүү янзтай хүрч ирэв ээ. Өөр хотод сурахаар явсан манай хоёр найз охин биднийг шинэ жилээр ирэхийг урьсан байлаа. Аав ээжийнхээ хөлд суухаас наагуур шалж өдөржин гуйж гувшсаар арайчүү зөвшөөрүүлсэн би ердөө гурав хоногийн эрх чөлөөгөөр шагнууллаа даа. Аавын өгсөн хэдэн төгрөгөөр хоёр найздаа чамгүй үнэтэй бэлэг авчихсан би халаасандаа сохор зоосгүй шахам үлдсэн тул ангийнхаа найз хөвгүүнээр галт тэрэгний тасалбар авахуулаад хамтдаа гараад өгөв өө. Ядуу байх ч заримдаа сайхан шүү дээ, хө, бодож санах юмгүй, ачаа тээр ч үгүй. Одоо хэрэв би шинэ жилийн баярт оролцохоор өөр нэг хот руу явах болвол ч, ээ ёстой яана аа, бараг гэрээ нүүлгэх байх даа. Элдэв солионы хувцас, чимэг зүүлт, будаг шунх, эм тариа, бэлэг сэлт гээд л бараг чемодан дүүрэн юм чирнэ биз. Тэр үед яахав дээ, надад бага эгчээсээ гуйж гуйж арайхийн зээлж авч өмссөн хар даашинз, том эгчээсээ түр авсан энгэрийн чулуун зүүлтнээс өөр гоёо гэх юм байсангүй. Цүнхэндээ алчуур, сойз, найзууддаа авсан бэлэг, уншиж байсан ном гурваа нэмж хийгээд л болох нь тэр. Ангийн найз хөвгүүн маань ч бас миний адил аа. Гэхдээ тэр над шиг үүргэвч ч үүрсэнгүй, ердөө халаасандаа гараа хийгээд л болох нь тэр. Найз хоёр гараад өглөө дөө. Тэр хүү манай гэрт үдэш болгон ирэх болсоор бараг гурван жил болж байгаа юм. Үгүй, үгүй чи буруу бодож байна. Миний үерхдэг хүү биш. Тэр намайг нэг ч удаа гуйж байгаагүй юм. Манайд ирэх болгондоо л элдэв охидын зураг барьчихсан, энэ охиныг ч панаалдах гэж байгаа, тэр охиныг ч эргүүлж тойруулсаар, толгойг нь эргүүлэн зөвшөөрүүлээд баллаж хаясан гэхчлэн дуусашгүй юм ярьж явдаг, за тэгээд ихэнхдээ надаас зөвлөгөө авдаг, товчоор хэлбэл, би өөрөө охин мөртлөө л охидыг панаалдах ажлыг алсаас гардан хийдэг байв даа. Маш гоё дуулдаг, гитар хөгжим их сайхан тоглодог тэр хүү нэлээн хөдөлгөөнтэй, юугаараа ч юм бэ, тэрүүхэндээ л алдартай, бидний үеийнхний нэрлэдгээр бол том “хулигаан” л даа. Нээрэн эгч нь багадаа хулигаан найз ихтэй байсан. хачин юм шүү, би чинь өөрөө их гэрсэг, хичээл номдоо сайн, даруухан томоотойгоороо алдартай охин байлаа шүү дээ. Тэгтэл яагаад ч юм бэ, дандаа хулигаануудтай найзалдаг гэж байгаа, инээдтэй. Манай тэр хулигааныг Баадай гэнэ. Ёстой өдөр алгасахгүй манайхаар ирнэ дээ. Бүр хайртай гитараа манай гэрт авчраад тавьчихдаг байсныг яана. Тэгээд л орцонд хөгжмөө тоглоод суучихна. Би яахав, дуудахаар нь гарч шатан дээрээ суугаад л, нэг бол түүнийг сонсоно, нэг бол өөрөө донгосно. Манай хүн сонсоод л , яриад л, инээгээд л, хоёулаа охидын зургийг харж элдвээр өөлж гоочлон, нэр хоч өгөн, эсвэл хөөрхөн сайхныг нь бахдан шагшаад л. Баадай маань байсхийгээд л хэн нэг охинд хайртай дуртай болчихно. Тэгээд ямагт л нэг хачин уруу царайтай болчихсон хүрч ирээд оройжин дурлалын түүхээ яриад л, би ч яахав, хэрэгт дурлан амаа ангайж ирээд л чагнана шүү дээ. Хүн угаасаа дурлачихаараа хэн нэгэнд яримаар санагдаад болдоггүй дээ, Баадай маань намайг хамгийн итгэлтэй найз гэж тооцсон уу, эсвэл хэрэгтэй зөвлөгөө өгчихөөр сүрхий охин ч гэж бодсон уу, хөөрхий орой болгон л орцны шатан дээр толгойгоо ганзагалаад суучихсан хүлээж байдагсан. “ Одоо би яах вэ?” гэдэг арга барагдсан асуулт нь л түүнийг дурсах болгонд хамгийн түрүүнд санаанд орж ирдэг юм. За тэгээд ангийнхан маань, байрныхан маань, найзууд маань, эр эмгүй л хэн нэгэнд дурлаад байдаг, дурлаад байдаг. Би байдаггүй ээ. Хэнийг ч мөрөөдөхгүй, сонирхохгүй, онцолж харсан юмгүй, ер нь бол энэ талаар санаж бодохгүй. Хичээлээ хийчихээд л нохойтойгоо тоглоод хэвтэж байх. Тэр ч байтугай ангийнхаа хөвгүүдтэй хөл бөмбөгддөг, нэг удаа хаалгач хийж байгаад яг нүүр рүүгээ айхтар чанга бөмбөгөөр цохиулснаас хойш л хаширч, энэ миний хийх ажил биш юм гэж ойлгож байлаа шүү дээ. Үгүй ээ үгүй, зүгээр л нэг тийм хүүхдэрхэг хачин амьтан явсан байхгүй юу, түүнээс биш гаднаасаа бол тийм эршүүд янз маягтай яваагүй. Хөвгүүд үү? Намайг уу? Гуйна аа, гуйна. Нэг л мэдэхэд хэн нэг нь сайн болчихсон байдагсан. Гуйхаар нь би хаа очиж тоглоом тохуу хийхгүй ч ер догдолж сүйд болохгүй, баярлаж хөөрөхгүй, дэмий юм хийж байгаа хүнийг харсан хүн яадаг билээ, тийм л хайнгуут байдлаар харж, сонсчихоод, тэгс ингэсгээд аргалаад явуулчихна. Хөвгүүдээс илүү орос дэлгүүрийн шоколад мөрөөддөг байв даа. Үдэш орой болоход охид дэрвэлзэн болзоонд гараад гүйдэг байхад би гэртээ, ээжийнхээ нуусан чихэр шоколадыг хайж олох их аянд мордоно доо. Тэгэхдээ хэзээ ч хоосон байхгүй шүү. Хулгайч шиг л гэтэж гүйсээр, нохой шиг үнэрлэсээр байгаад олчихно. Яаж ийгээд л олно шүү дээ. Гэхдээ дараа нь хэзээ ч мэлзэж чаддаггүй, улайж ирээд л баригдчихна аа, зайлуул. За тэгээд ийм л нэгэн инээдтэй охин дагуулсан хулигаан хүү хоосон гараа халаасандаа шургуулаад Эрдэнэт явах галт тэргэнд суулаа даа. Галт тэргээс өөр унаа тэгэхэд ямар байсан ч биш. Байлаа гэхэд бид хоёр ямар өөр унааных нь мөнгийг дийлэх ч биш. Ангийнхан маань аравдугаар анги төгсөөд ийш тийшээ тараад явчихсан. Хулигаан бид хоёр л үлдчихгүй юу, бараг л хоёулхнаа шахуу даа. Хоёр найз охин маань биднийг бөөн баяр угтлаа. Орон гэрээсээ алс амьдарч байгаа, насанд хүрсэн “том хүний” ёсоор тэд маань аргагүй л өөрчлөгдөн, хэдхэн сарын дотор анзаарагдахаар өсч, илт хүүхэн шинжтэй болжээ. Баадай бид хоёр үүнийг шууд л олж анзаарсан. Тэгээд үг дуугүй харц солилцоод зэрэг зэрэг энэ тухай найз охиддоо хэлж, магтан биширсэн юмдаг. Манай хоёр найз охин уу? За тийм ээ, бид гурав чинь салдаггүй гурван хүүхэлдэй байлаа шүү дээ. Аравдугаар ангиа төгсөөд хамтдаа нэг дээд сургуульд, нэг ангид, нэг мэргэжлээр суралцана гэж тангараглаж байж билээ. За байз, есдүгээр ангид билүү дээ. Гурвуулаа баруун гараа нийлүүлж атгаад чанга дуугаар энэ тухайгаа шүлэг шиг уншин байж тангараг тавьсан юм. Хүүхэд нас аа гэж, хөөрхөн шүү. Гэтэл яг төгсөөд, хуваарь авдаг өдрөө л нэг дээд сургуулийн нэг ангид гурвуулаа зэрэг элсэх ямар ч боломжгүй гэдгийг ойлгоцгоосон. Тэгэхэд чинь хүүхдүүдийг дүнгээр нь жагсаагаад улаан шугам татчихдаг, улаан шугамаас доош жагссан хүүхэд дээд сургуульд орох ямар ч найдлагагүй болдог байлаа шүү дээ. Бид гурав хаа очиж хичээлдээ сайн охид байсан юм. Нэг найз охин маань зэргэлдээ ангийнх л даа. Тэр маань ангидаа сурлагаараа нэгдүгээрт жагсаж, харин манай ангийн найз охин бид хоёр болохоор ангидаа хоёр гуравдугаарт дарааллан жагссан юмдаг. Тиймээс нийт сургуулийн хэмжээнд бид гурав чинь эхний аравт элбэг багтаад, хэн нь ч дээд сургуульд орох нь тодорхой болов оо, чи минь. Дээгүүр оноотой хүүхэд явж ороод л хүссэн хуваариа авдаг байсан цаг.Гэвч гурван тэнэг яахав дээ, учиргүй аминчлан шивнэлдэж байгаад “Хагацахгүй, үүрд...” гэсэн андгайндаа хүрцгээе. Эрдэнэтийн техник мэргэжлийн сургуулийн (ТМС) оёдолчны анги л гурван ширхэг ирсэн байна. Үүнийг авцгаая. Өөр бүх сургуулийн хуваарь нэг нэг л ирж. Тиймээс Эрдэнэт явцгаая. Дараа нь түүнийгээ төгсөөд хамтдаа дээд сургуульд оръё. Гурвуулаа хамт байх өөр арга алга” гэж ярилцлаа. Нөгөө хоёр маань надаас түрүүлж ороод багш нараас зөрсөөр байгаад оёдолчны хуваарь аваад гараад ирлээ дээ. Сургууль даяар л бөөн яриа боллоо шүү. “Дээд сургуулийн хуваарь авах ёстой охид ТМС-д орчихлоо” гээд л. Харамсалтай нь миний ээлж болоход ах маань дагаад орчихов оо. Ангийн багш л гэр орныхонд маань хэл хүргэж амжсан байж. Ингээд захирлын өмнө ахтайгаа хэрэлдэж, уйлж унжин бөөн юм болсон доо. Ах маань намайг чихдэж байгаад нөгөө оёдолчны хуваарийг авахуулалгүй өнгөрөөж дөнгөсөн юм. Намайг уйлаад, өөр дээд сургуулийн хуваарь руу харах ч үгүй байсанд аргагүйдэхдээ миний өмнөөс шийдвэр гарган: ТМС-д орсноос ядаж коллежид сур, алсдаа мэргэжилдээ дуртай болохоороо ахиж дэвшээд дээд сургуульд орчихно” гэж загнаад ганцхан ирсэн байсан бага ангийн багшийн хуваарь л илүү содон харагдсан бололтой, эргэлзэлгүй аваад гараад ирлээ дээ. Ингээд л би тангараг няцсан урвагчийн дүрд очиж, хоёр найз маань хамтдаа яваад өгсөн хэрэг. Гэхдээ тэд маань надад уурлаагүй ээ. Бүхнийг нүдээрээ харсан тул намайг даруй уучилсан. Хагацан салж үзээгүй хоёр найзыгаа явуулчихаад би ихэд гуньж гансарч суусан нь мэдээж ээ. Баадай бид хоёрыг яваад очиход тэд маань бөөн баяр болов доо. Найзууд маань дотуур байранд амьдарч, оюутны цалин авч, моодны даашинз оёж сурсан төдийгүй, өөрсдөөс нь хэдхэн насаар эгч бүсгүйтэй буюу ангийнхаа багштай үерхэн зиндаархаж, яг л том хүн шиг болцгоосон байлаа.  Багштайгаа үерхдэг гэдгийг нь сонсоод би үнэн атаархав. Тэд маань Баадай бид хоёрыг ирэх сургаар өчнөөн их юм бэлдэж амжжээ.найзуудын маань ангийн багш болох, Улаанбаатараас Эрдэнэтэд уригдан ажиллахаар шилжиж ирээд удаагүй байсан, хорин гуравхан настай залуухан тэр эмэгтэй гурван өрөө байрныхаа түлхүүрийг шавь охиддоо орхиод, шинэ жилийг ээж аавтайгаа өнгөрүүлэхээр нийслэл рүү яваад өгчээ. Хоёр найз маань биднийг галт тэрэгний буудал дээр дуу шуу болон угтан аваад шууд л шинэ жилийн үдэшлэгийн айхтар урт төлөвлөгөөгөө танилцуулж эхэллээ. Арван хоёрдугаар сарын хорин найман байсан юм. Битүү цастай, нүд гялбасан цав цагаан өдөр, хоёр найзтайгаа хөтлөлцөн, тасралтгүй инээлдэн бөөн хөөр хөгжөөн болсон гурван амьтан Эрдэнэтийн гудамжаар өдөржин алхав. Тэд маань ам хуурайгүй ярьж, бас миний тухай асууцгаана. Баадай хулигаан харин найз охидыг аминчлан шивнэлдэх зайлшгүй эрх чөлөөтэй нь орхиод, Эрдэнэтийн хулигаануудтай танилцахаар ч юм уу, бүү мэд, хаа нэг тийш алга болоод өгөв өө. Ингэхэд би чамд хоёр найзынхаа тухай тодорхой ярихаа мартчихаж шүү дээ. Уртаа, Баянаа хоёр маань их сайхан охид. Сайн ч охид. Толгой сайтай тул хичээл номдоо гаргууд, хэн хэн нь төлөвхөн зантай, зөв хүмүүжилтэй, эгэл сэхээтэн айлы

Д.Гармаа: Чонын үүр7 сар 18. 13:35

Чонын үүр (өгүүллэг) Сүүлийн хэд хоног Балдан өвгөний нойр хулжаад, шөнө мэлтийтэл харж хэвтдэг болов. Заримдаа тавхай нь улнаасаа халуу оргиод байх суух газаргүй болоход хөнжлөө тийрч дэмий л тийчилж тийчилж түр дуг хийхдээ элдэв юм зүүдэлнэ. Маргааш нь тэр бухнээ зүүдэлсэн үү, эсвэл сэтгэлдээ санан дурссан уу, ойлгож ядна

Уйлдаг улиасны домог7 сар 18. 13:30

Үр хүүхэдтэй болохыг хүсдэг бүсгүй байж. Сэтгэлийг нь дэвтээн, энгэрийг нь дүүргэх шинэ хүн түүнд заяасангүй

Буриад түмний магтуу ба "Алтаргана-2018" наадам7 сар 18. 9:11

Пүрэв гаригийн өглөө ОХУ-ын Эрхүү хотод бороо орж байв. Цүнхэнд минь “Алтаргана - 2018” гэсэн нэр бүхий тэмдэглэлийн дэвтэр, үзэг, дуу хураагуур, мандат зэргээс өөр зүйл байсангүй. Угаас надад өөр хэрэгтэй зүйл үгүй боловч ганц шүхэр ч болов аваад гардаг байж хэмээн бодож билээ. Бороо хэдийн ширүүсэн асгарах боловч Ангар мөрөн зөөлөн давалгаалж урсах нь нэн сонихон санагдана. Жаахан аадар цутгачихвал эрчилсэн давалгаа үүсгэж үерлэх Туулын араншингаас ондоо ажээ.Сэтгүүлчид хоёр жилд нэг удаа зохион байгуулагддаг “Алтаргана -2018” 13 дахь удаагийн их наадмыг сурвалжилахаар ОХУ-ын улсын Эрхүү хотын бороо өглөөг ийнхүү угтаж байна. Би ч мөн адил.1994 онд Буриад түмний соёлын их наадам “Алтаргана” нь Хэнтий аймгийн Дадал суманд “Буриад дууны уралдаан” нэртэ

Хүү "Та намайг дахиж түлхэхгүй биз дээ" гэжээ7 сар 17. 16:27

Нэгэн залуу хос гэрлээд удаагүй бөгөөд тэд их царайлаг хүн болгоны нүд булаам сайхан хосууд юмсанжээ.Хүмүүс бараг амаараа эрэгтэйг нь охинтойгоо эмэгтэйг нь хүүтэйгээ суулгачих шахдаг байж.Нэгэн баярт өдөр бүсгүй хайрт залуудаа жирэмсэн болсноо хэлж тэр хоёр ёстой л амьдралын жаргал баяр баясалд умбажээ.10сарын дараа хүсэн хүлээсэн хүү нь энэ ертөнцөд мэндэллээ.Гэвч хүү аавтайгаа адилхан биш ээжтэйгээ ч адилхан биш царай муутай хүү төржээ. Хүү гурван нас хүрсэн ч хэл муутай хөл нь сааргар нүд нь дээр доор тул ээж нь ч дагуулж дэлгүүр явахаасаа ичдэг байв.Аав нь хүүгээ нэг ч удаа аавын хүү гэж дуудаагүй байна.Хүмүүс ч тэр хоёрыг гадуурхан муугаар ярьдаг байв.Нэгэн орой эхнэр нөхөр хоёр ярилцан хүүтэйгээ гурвуулаа аялалд явахаар болжээ.Өглөө эртлэн босч аав ээж хоёр нь их жаргалтай хүүгээ дэлгүүр анх удаагаа хамт дагуулж явж бүхий л дуртай амттанг нь авч өгөхөөр зогсохгүй ээлжлэн үнсэн миний хүү хайртай үр минь гэсээр ирэх газраа ирлээ.Өдөржин шорлог ундаа ууж орой болжээ хүү нэгэн өндөр хадны дэргэд очино ээжээ ээжээ гээд их л хэцүүхэн би дээлээ гэв.Ээж за миний хүү гээд хүүгээ өндөр хадан дээрээс түлхэжээ. Энэ явдалаас хойш таван жил өнгөрч тэд хөөрхөн хүүтэй болжээ.Яг л өөрсдийнх нь хүссэн өөрсдийг нь өвчсөн юм шиг дуурайсан хүү.Хүү мөн л гурван нас хүрч хүүгийнхээ төрсөн өдөрөөр тэд Амралтанд хамт явахаар болж бөөн баяр хөөр очих ёстой газраа ирлээ.Гэхдээ тэд анхны хүүгээ нэг мөсөн мартжээ.Нэг мэдэхэд анхны хүүгээ алсан газраа ирсэн байв.Хэтэрхий их жаргалтай байсан болоод ч тэрүү ойр орчиноо ч анзаарсангүй.Хүү шээс нь хүрээд ээжээ ээжээ би шээлээ гэж дуудав.Ээж нь за миний хүү гээд гүйн иртэл хүүгийн нүдэнд нулимс цийлэгэнснээ "та намайг дахиж түлхэхгүй биз дээ" гэжээ.

З.Жанрай: Дээл эсгэж урлах бүсгүй ховор болж7 сар 17. 16:21

Дээл эсгэж урлах бүсгүй ховор болжДэлэн шувтарч үнээ саах охид үгүй болж Ханилснаа хайрлаж хүндэтгэх гэргий үгүй болжХаньдаа цай чанаад дээж өргөчихдөг эхнэр байхгүй болжээ Монгол ёсоо мэддэгМойл хархан нүдэт ховордожМолцог зүрхэнд хайр зарлаад эрийн араас гүйдэгМонголоо алдсан охид олширч Эрдэм мэдлэг хөөгөөдНүүдлийн соёлоо мартчихажЭлдэв мөнгө төгрөг нэхэжНасаар нь тэжээсэн эцэг эхээ шаналгагчид элбэгшчихжээ Хонь муулахад гэдэс дотор олигтой янзалчих бүсгүй ховордчихож Хоттой хонио эртхэн бэлчээчих эртэч охид үгүй болжХоёр гурваараа нийлээд хов базах Хоролмаа нар л элбэгшчихжээ Өнгө мөнгө л байвалӨрнөд дорнод гадаад дотоод нь хамаагүй дагаад явдаг болжӨнөөдрийн зугааг илүүд үздэг хирнээӨмднийхөө цоорхойг оёчих хөндлөн хөх зүү барьж чаддаггүй нь олширчихжээ Зарим нэг бүсгүйчүүд ийм болчихожЗалхуугүй залхуутан өөх ч биш булчирхай ч биш болчихожМуугаа мэдэхгүй эрчүүдийн хийдэг бүхнийг хийнэ гэхМухар сохроор үйлдсэн бүхэн нь өөрт нь зохиж байна гэж итгэчихжээ Яана даа охид миньЯмагт өөрсдийгөө сэтгэлийнхээ толинд харж яв Хэзээ нэгэн өдөр өөрийгөө чи олж харвалХэтийдсэн дэмийрлээсээ ичиж нэг хэвэндээ орж мэднэ. Хатуу үг хэлсэнд минь уучлаарай бүсгүй миньХачин хачин юм их л харсан болохоорЧи биш юм аа гэхэдЧамин чамин зарим охид ийм л байдаг болчихож дээ. З.Жанрай

Бяцхан төгөлдөр хуурчид Парист манлайлав7 сар 15. 15:20

Парист болсон олон улсын төгөлдөр хуурын тэмцээнд С.Саянцэцэг багш 9 шавьтайгаа оролцож, эхний 3 байрыг монгол хүүхдүүд эзэлж мөн бусад нь магтаал, шагналын эзэд болж, тайзан дээр Монгол гэдэг нэрийг 9 удаа дуудуулжээ.

Эрчүүд минь эрт л битгий үхээрэй7 сар 15. 13:31

Инээж явсан жаргал нулимсаар солигдномЭрмэшиж явсан амьдрал уйгаар дүүрнэм Итгэлийн үнэний утас амьгүй бөхчихөөдЭлэгний алтан судас тасарчихдаг юмЭр хүн танаараа энэ сэтгэл л дутнаа Ээнэгшиж дассан сэтгэл гундчихдаг юмЭргээд хэнтэй ч ханилаад ч чам шиг нь үгүй Эмсгий заяа муйхарлаж эзэнгүй сэтгэл үлдээдЭлэх цэцэг шиг хагдарч өнгөө алддаг юмЭр нөхөр минь танаараа амьдрал дутнаа Энхэр үрсэд аавын ухаан хэрэгтэйАнгаахай үрсийнхээ төлөө амьд явах учиртай Арвин дэлхий жаргал цэнгэлээр дутаахгүй ээАлтан аяганы рашаан азаар дундрахгүй ээЭр хүн та үрдээ амин түшиг юм шүү дээ Ижил заяа минь нугарч би чамаар дутнаИжий заяа минь хугарч чиний хайраар дутнаИнээмэглэл нулимс болж хувираад нуур болоход Эмзэг зүрхний амьсгаа чимээгүй алдардаг юмЭр нөхөрийн хайр танаараа л дутнаа Анхны хайрын нандин дуулал ганцхан чамд л байгааАхиад олдохгүй заяа үнэн нь гунигтай Эхнэр надад халуун янаглалын оч чи л хэрэгтэй Хань чамаасаа өөр хэнд ч эрхлэж чадахгүйХанилан дассан ганц хайр минь ээ Энэлэн шаналан захих шалтгаан их байнааЭнэ олдсон биеэ эрхэмлэн хайрлаж яваарайЭлдэвт асгарч эрч хүчээ битгий золиоройЭргээд олдохгүй ганцхан заяагаа тэтгэхЭр зориг эрчээр чинь эх орон чинь дутнаа Алд биеэ хайрлаж алаг үрсдээ хань болооройАрхи дарснаас хувьтайхан хүртээд Алдаж ондог хорвоог аргадаж ухаанаа сүлж яваарай Аавын алдар ээжийн энэрэлийг ухаараарайЭр хүн таны ноён нуруу энд л хэрэгтэй Эрчүүд минь эрт л битгий үхээрэйЭх орондоо та л хэрэгтэйЭцэг эхдээ үр нь хэрэгтэйЭнэ биеэнд хань минь хэрэгтэй Энхэр үрдээ аав нь хэрэгтэйЭнэ орчлон эр хүн танаар дутнаа

Говийн ноён хутагт Д. Данзанравжаа: Дарийн Алтан Овоо7 сар 15. 11:49

Говийн ноён хутагт Д. Данзанравжаа Дарийн Алтан Овоо Овоон дээрээ овоотойАлтан Дарийн овоо юуУрьдхан талдаа сүмтэйСүм суврага нь сүндэрлэсэнСүрэг мал нь дэлгэрсэнБуман нарны гэрэлдБудмал алтан ганжиртайЗуугаас ирсэн сунтагтай Зургаанаас ирсэн пүнлүүтэйБосоо дөрвөн шавь нартайНарийхан саарал хүлэгтэйНармайнаас нь харахад Нарны гэрэл туяарсанСамсаанаас нь харахадСарны гэрэл туяарсанТаваг дөрвөн хөлдөөТавхай дүүрэн туурайндааСэтэр сайхан сэрвээндээСэргэлэн цовоо чихэндээХийсч яваа сүүлэндээХишиг буянаа далласанБаруухан дороо рашаантайБаян-Дуут нэртэйТүүнээс жаахан баруун тийшэлбэлНаадах цаадахыг ялгадагНаминчилан залбирмаарНарт гурван овоотойТүүнээс жаахан хоошилболОлныг гийгүүлсэнОнгон шар бүрдтэйҮүнээс жаахан урагшилвалҮргэлжийн манан татдагҮйзэн говийн бараатайАрван ханатай гэрт ньАмбан ноёд нь архайлдсанАрын ЖавзандамбаарАравнай шүншгийг өргүүлсэнЗуун морийг эргүүлсэнЗоогоо дүүрэн цувуулсанБагачууд хүүхэд нь барилдаантайБахтай сайхан овоо юм аа. Говийн Догшин ноён хутагт Д

Б.Нүүдэл : Нутгаа санаад уйлмаар7 сар 14. 11:44

Дэндүү тайван Дэлгэрмөрөний хөвөөнд яг өдийд намар цаг хормойгоо дэлгэн амарсхийж суугаа. Зунжин ногоон өнгөөрөө гайхуулсан хөх цэцэгт цахилдага шаргал сороор гоёж, голын эрэг дагасан зөөлхөн ширэг гүн хөх өнгөнд уусаж, ирэх цагийг хүлээн санааширч байгаа. Устай газарт усны шувууд ирэх шиг гоё аз жаргал, бас буцах шиг битүү, хатуу, бараан гуниг байдаггүй

Д.Пүрэвдорж: Сумын наадам7 сар 14. 11:42

Суусрын гүйдэлт салхин шанхаар наадан сэвэлзсэнээсСуурь хөлгөн асрын шашир цацаг дэрвээ юуСумын наадмын дэвжээг өдөржин тойрох морьтноосСуран жолоо атгасан өнгийн цэцэг ургаа юуДурлал гээч нь намайг бас л дахин жаргаахаарДугариг цагаан царайгаар наран дороос мишээв үүДулаан амьсгалд дасаалгүй бас л дахин зовоохоорДун цагаан шүдээр наадамч дундаас инээв үүХайр гээч нь намайг бас л дахин жаргаахаарХайлган цайлган сэтгэлтэй хүний үртэй учруулав ууХалуун дэрний хавьд бас л дахин зовоохоорХадамд очсон бэртэй хүнээс далдуур уулзуулав ууХүсэл гээч нь намайг бас л дахин жаргаахаарХүүхэн ялдам хонгорын ангир цээжийг түшүүлэв үүХүний хүнтэй дасгаж бас л дахин зовоохоорХүрэн шандан тэрлэгний суман хормой шүргүүлэв үүУчрал гээч нь намайг бас л дахин жаргаахаарУруулын халуун амсраар зүрхний балыг шимүүлэв үүУураг цээжний хагацалд бас л дахин зовоохоорУлаан чулуун бэлзэг ядам хуруунд зүүлгэв үүБорви нугалах хэвтэргүй борхон туулай хөөрхийБохирон жиргэх мөчиргүй болжмор шувуу хөөрхийБольё гэвч болихгүй борхон зүрх минь хөөрхийБолъё гэвч болохгүй богинохон заяа минь хөөрхийСуусрын гүйдэлт салхин шанхаар наадан сэвэлзсэнээсСуурь хөлгөн асрын шашир цацаг дэрвээ юуСумын наадмын дэвжээг өдөржин тойрох морьтноосСуран жолоо атгасан өнгийн цэцэг ургаа юу

Сургамжит өгүүллэгүүд: Үнэ цэнэ7 сар 14. 11:33

Нэгэн аав өдөржин машин угаалгын газар машин угаачихаад сунаж унах шахан гэртээ иртэл охин нь халуун хоол хийгээд тавьчихсан, гэрээ цэмцийтэл цэвэрлэчихсэн хичээлээ хийгээд сууж байв. Дээрхи байдлыг хараад аав нь гайхсан ч ядарсандаа, халуун хоолоо идчихээд охиндоо баярлаад сууж байтал охиных нь ангийнх нь багш утасдаж охин нь хичээлээ тасласаныг хэлээд ирж уулзахыг хүсэв.Цэвэрхэн гэр, халуун хоолны учрыг мэдсэн аав охиноо нүүр нүдгүй загнасан ч охин нь юу ч хэлсэнгүй

Х.Оюунболд : ШИНЭ БӨХ7 сар 13. 12:14

Жин үдийн нар шатаах шахам төөнөж,царцаа дэвхрэг цсс цсс дуугаран үсчихээс өөр анир чимээгүй.Хөлс нь шанааг нь даган урсаж нилээн хуучирсан дээлнийх нь захыг халтартуулсан, элэгдсэн улыг нь сураар боож багласан монгол гутал өмссөн, барилддаг болов уу гэмээр биерхүү байрын бор залуу зам даган алхах ажээ.Хар бага насандаа эцэг эхээсээ өнчрөн үлдсэн хүү амь зуухын эрхээр нутгийн баяны хонь мал хариулсаар яваад, арван тав, зургаатайгаасаа адуу малтай ноцолдох болж нэгэн хоёр жилийн дотор бас ч гэж хүнд гологдомгүй уургач, ямар ч эмнэг адууг сургадаг бяр чадалтай эр болж, хүмүүсийн анхаарлыг татах болжээ.Улмаар тэр нь хошуу ноёны анхааралд өртсөнөөр хошуу ноёны адуун сүргийг маллах болсоор хоёр оны нүүр хэдийн үзэж, арван найман нас хүрдэг жил нь Улиастайн манжийн амбаны их наадамд явах болсон хошуу ноён Ний бээсдээ бараалхаж, үүдэн хавьцаа суун хэрэг зоригоо айлтгавал, бээс: -Хүү минь тэнд чинь ар халхын зүг зүгээс ирсэн хүчит бөхчүүд цугладаг газар. Тэнд чам шиг шалдан банди очдог газар биш,чи тэнд очиж тарагныхаа савнаас салж байснаас, эндээ үлдэж, миний адуун сүргийг маллаж байсан чинь чамд өлзийтэй байхаа гэж янз муутайхан хэлчихээд, сүйхэндээ сууж, наадамд оролцох бөхчүүд, хурдан морьд, эрхий мэргэн харваачдаа дагуулан явахыг санаа алдан харсаар хоцорчээ.Бууцан дээрээ хаягдсан нохой мэт үлдсэн Нацаг их урам муутайхан адуун сүрэг руугаа явах гэснээ гэнэт яадаг юм бэ очиж барилдахад гэж бодоод зам даган алхаж яваа нь энэ байлаа.Ингэж явах юм бол би наадам дууссаны дараа л хүрэх байхдаа гэж бодохоос залуу хүүгийн урам хугаран алхаж явтал ард нь морин төвөргөөн сонсогдож, гурав,дөрвөн морь хөтөлсөн шинэхэн чисчүү дээлтэй төрийн хар хүн болохыг нь илтгэсэн гэзэгтэй хар хүн түүнийг доогтой харснаа -За хар хөлсөө цувуулаад хаа хүрэх гэж явна даа гэж лавлав

Шинэ мэдээ

Нагоя башёд сэкиваке Митакеуми түрүүллээ40 минут 28 секундын өмнөҮерийн голомтод цэвэрлэгээний болон халдваргүйтгэлийн ажлыг зохион байгуулж байна1 цаг 19 минутын өмнөТэмцээнд 600 гаруй тамирчин оролцож байна1 цаг 23 минутын өмнөСүхбаатарын талбайд элэгний үзлэг оношилгоо хийнэ1 цаг 44 минутын өмнөК.Мбаппе: Зургаан настайгаасаа дэлхийн аварга болохыг мөрөөдсөн1 цаг 46 минутын өмнө“Нүүдэлчин Монгол” наадмыг 8–р сард Хүй Долоон Худагт зохион байгуулна2 цаг 1 минутын өмнөДэлхийд ноёрхохын төлөө Ангорын дэргэдэх шийдвэрлэх тулалдаан2 цаг 3 минутын өмнөМонголын бодибилдингчид Хятадын гранпригаас дөрвөн медальтай2 цаг 8 минутын өмнөТа үүнийг мэдэхүү: Галбын говь2 цаг 26 минутын өмнөСонирхогчдын Сүмогийн Азийн АШТ, Залуучуудын ДАШТ-үүдэд амжилттай оролцож байна2 цаг 28 минутын өмнөТа үүнийг мэдэх үү: БҮРДЭНЭ БУЛАГ2 цаг 49 минутын өмнөХоногийн цаг агаарын урьдчилсан мэдээ7 сар 21. 18:28Монголын Оюун Ухааны Академийнхан "Гайхамшигт хүмүүс нэвтрүүлэгт уригджээ7 сар 21. 17:52Долдугаар сарын 27-нд хамгийн урт сар хиртэлт болно7 сар 21. 15:16Ажилдаа цагтаа очихын тулд шөнөжингөө алхсан залууд захирал нь машинаа бэлэглэжээ7 сар 21. 15:12Г.Галбадрах: “Бэлэг цуглуулах” гэдэг зовлон7 сар 21. 14:48Т.Ариунаа: "Хайрлах учиртай"7 сар 21. 13:22Гайхалтай мэдээ: К2 МОНГОЛЫНХ7 сар 21. 12:45Эхийн талын эмээ – хүүхдийн амьдралд хамгийн чухал хүн7 сар 21. 12:33Мөнгөөр тасрахгүй байя гэвэл...7 сар 21. 12:33Монгол монголоо барьж идэх юмаа гэж...7 сар 21. 12:26Түгээмэл тархацтай ашигт малтмал олборлож байсныг иргэдийн хүсэлтээр зогсоожээ7 сар 21. 12:04"Их говийн тэнгэрлэг залуус 98 холбоо" 20 жилийн ойн хүрээнд Даланзадгадаа тохижуулав7 сар 21. 11:58Д.Батцэцэг: Өөрөөрөө байгаа нэгнийг өнгө мөнгөтэй нь дараад байх юм7 сар 21. 11:45Баянзүрх дүүргийн хэмжээнд 7 цэгт нийтийн тээврийн зогсоолыг цогц байдлаар шийднэ7 сар 21. 10:18Долоон аймгийн 55 сумын цахилгааныг холбоод байна7 сар 21. 10:14Далан сувгийн орчимд зөвшөөрөлгүй барьсан барилгаас үүдэн авто замуудад эвдрэл үүсээд байна7 сар 21. 10:10Баян-Өлгий аймаг руу тусламжийн цуваа хөдөллөө7 сар 21. 10:08Чөлөөт бөхийн охидууд дахин 3 медаль зүүлээ7 сар 21. 8:35Төрийн банк монголд анх удаа репо хэлцэл хийж валютын эх үүсвэр татаж чадлаа7 сар 21. 8:01
© 2008 - 2018 он. Зохиогчийн эрх хуулиар хамгаалагдсан.